Konfraternia - czyli żeby tworzyć.
Tworzenie to jest kreacja świata, nowego świata. Nowego, a więc innego niż to, co było, co znane i bezpieczne.
Konfraternia znaczy po prostu wspólnota artystów. Chcemy stworzyć właśnie taką przestrzeń, która żyje, przekształca się, inspiruje, integruje różnych twórców. Miejsce gęsto wypełnione sztuką, bez sztywnych schematów, otwarte, awangardowe, dziwne i czasem niewygodne, bo prowokujące do rozwoju.

Przydymione wnętrza krakowskich zaułków. Jama Michalika. Paryska emigracja. Podziemne nauczanie. Zakopiańskie życie Witkacego. Studenci walczący z płytkością narzucanych form. Osiecka, Rodowicz, Grechuta. Coś nieuchwytnego, magicznego, zakazanego, prawdziwego. Coś pomiędzy warsztatem, pracownią, a prywatnym domem wystaw. Miejsce wypełnione wzajemnym uczeniem się nowych rzeczy i zachwytem nad twórczością drugiej osoby, ciągłym samodoskonaleniem się, przekraczaniem swoich granic. Wypełnione tym dziwnym ulotnym pięknem, bez zbędnych filtrów i uproszczeń. Wypełnione życiem, koncentratem prawdy, sensem.
Miejsce aktorstwa, muzyki, śpiewu, tańca, fotografii, obrazu, słowa pisanego, filmu. Artystyczny klub, miejsce sztuki, bohema, cyganeria.
Konfraternia.

Teatr to forma, która daje możliwość na połączenie tego wszystkiego, co nas porusza, na uchwycenie nieoczywistych powiązań między wieloma dziedzinami sztuki.
Chcemy, żeby Teatr Konfraternia był przede wszystkim autentyczny, artystyczny i awangardowy. By był narzędziem pozwalającym na wyrażenie rzeczy najgłębiej w nas ukrytych, schowanych na dnie, delikatnych i pięknych, choć czasem trudnych. Na wyrażenie ich, by dotknęły i przemieniły oglądających, jeżeli tylko będą tego pragnęli - by stał się spotkaniem najwrażliwszych fragmentów aktora i widza.